TVXQ-NaeKii

 •  INTRO Last Kiss With U •

____________________________________

บนยอดเขาสูงเฉียดฟ้า ลมอ่อนๆพัดโบกเม็ดฝุ่นสีขาวฟุ่งกระจายไปทั่วผืนฟ้าแผ่นใหญ่

ก้อนเมฆเคลื่อนตัวออกจาก

ยอดเขาเผยให้เห็นชายที่ยืนอยู่บนยอดเขาด้วยสีหน้าโศกเศร้า ........ ทำไมนะ


“อยากมาที่นี้ใช่รึเปล่า” ชายหนุ่มถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดของเค้า

“อื้อ” หญิงสาวพยักหน้า



เราสองคนมาพบกันได้ยังไงนะ??

คำถามนี้ติดอยู่ในใจผมตลอดเวลา ว่าเรามาพบกันได้ยังไง พระเจ้าใช่มั้ยที่ลิขิตให้เราสองคนมาพบกัน

และรักกัน...........


“โอ๊ะ !” หนังสือของผมร่วมกราวลงไปบนพื้นเพราะแรกกระแทกกับใครสักคน

“ขอโทษค่ะ ๆๆๆๆ ๆ” เธอขอโทษอย่างรวดเร็วแล้วช่วยผมเก็บหนังสือ

“เนกิ” ผมเรียกชื่อเธอ ใช่ ผมรู้จักเธอ เธอคือ..........ผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ใจของผมเต้นรัว

 แต่ผมไม่รู้หรอกว่าเธอ

คิดยังไงกับผมหน่ะ ก็เพราะว่าตอนเด็กๆผมขี้อายมากๆเลยหน่ะสิ

“อ้าว แจจุง ไม่ได้เจอกันนานนะ” สีหน้าเธอเปลี่ยนไปเมื่อพบว่าคนที่เธอชนนั้นคือผม

รอยยิ้มที่เปื้อนอยู่บน

ใบหน้าของเธอยากที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดนัก ถึงจะเป็นแบบเพื่อน

แต่ผมก็อยากจะเก็บมันไว้คนเดียว

“นานมากๆเลย” ผมจำได้ว่าเราเจอกันครั้งสุดท้ายตั้งแต่สมัยม.ปลาย

จริงๆมันก็ไม่นานมากหรอกครับ

“ม.ปลายใช่มั้ย” อย่างน้อยผมก็ยังภูมิใจว่าเธอยังจำผมได้ และเธอก็ยังจำช่วง

เวลาครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน ผมว่า

เธอคงจำอะไรที่เราสองคนเคยมีความทรงจำด้วยกันได้นะ ..... รักแรกของผม






“โอ๊ะ !” ฉันไปชนกับใครสักคนหนังสือเค้าร่วงหล่นอยู่เต็มพื้น วันนี้ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้ค่ะ

ใจเต้นตั้งแต่เช้ารู้สึก

เหมือนมีอะไรจะเกิดขึ้นอย่างนั้นแหละ

 แถมวันนี้เดินชนคนมาสามสี่คนแล้วด้วยค่ะ

“ขอโทษค่ะ ๆๆๆๆ ๆ” ฉันรีบกล่าวขอโทษเค้าอยากไม่ต้องสงสัย

ไม่อยากจะเงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำค่ะ มันอาย

“เนกิ” อ๊ะ ? เค้ารู้จักฉันด้วยค่ะ ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นไป แจจุงหนิหน่า

 แจจุงจริงๆด้วย เค้าหล่อขึ้นมากๆนะค่ะ

ตอนเด็กดูอวบๆหน่อยแต่ตอนนี้หล่อกว่าตอนเด็กๆมากๆเลยค่ะ ............

เค้าคือคนแรกที่ทำให้ใจของฉันเต้นรัว

แต่เค้าไม่รู้หรอกนะค่ะว่าฉันคิดยังไงกับเค้าหน่ะ ก็เพราะตอนเด็กๆ

ฉันขี้อายเรื่องแบบนี้มากๆ ส่วนเรื่องอื่นเนี่ย ได้หมดค่ะ

“อ้าว แจจุง ไม่ได้เจอกันนานนะ” คำมีเป็นล้านแต่ตอนนี้ฉันกล้า

พูดออกไปแค่นี้แหละค่ะ ยัยบ้าเอ้ยเธอน่าจะกล้า

พูดกว่านี้สิ่ มีตั้งหลายอย่างนะที่เธออยากจะพูดหน่ะ ... เค้ายิ้มน่ารัก

มากๆเลยค่ะ ถึงจะเป็นแบบเพื่อน แต่ฉันก็

อยากจะเก็บมันไว้คนเดียวเหมือนกันนะ

“นานมากๆเลย” เค้าจะจำได้มั้ยค่ะว่าเราเจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

ฉันจำได้แม่นค่ะ เพราะฉันยังรักเขาอยู่ ทำไม

นะหรอ ก็เพราะ... ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ฉันไม่เคยเลิกรักเค้าเลยตั้งแต่ม.ปลาย

“ม.ปลายใช่มั้ย” ฉันคิดว่าฉันน่าจะพูดอะไรได้ดีกว่านี้ แต่ทำไมสมองมันรวน

ไปหมดก็ไม่รู้ค่ะ ตอนนี้คิดออกแค่นี้

จริงๆ หวังว่าเค้าคงจะพอจำฉันได้นะค่ะ ........ รักแรกของฉัน

 ______________________________________________________

• โปรด  อย่าก๊อปไปฟิคนี้ไปที่อื่นเลยนะ •

• อ่านเเล้วก็ "ขอบคุณ" สักนิดก็ดีนะคะ ก๊อปวางก็ได้•

• ขอบคุณที่อ่านนะคะ จากโอ ^^ ติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ >< •